Podpróbkowanie chrominancji – wyjaśnienie

W skrócie

Wideo zapisuje się jako jasność plus kolor. 4:4:4 zachowuje pełną informację o kolorze dla każdego piksela. 4:2:2 zmniejsza o połowę poziomą rozdzielczość koloru. 4:2:0 zmniejsza ją o połowę w poziomie i w pionie i wymaga mniej więcej połowy przepustowości potrzebnej dla 4:4:4.

Gdzie się z tym spotkasz

W filmach i telewizji różnica jest niemal niewidoczna — prawie wszystkie materiały telewizyjne, strumieniowe i płytowe i tak są dostarczane w 4:2:0, więc wysyłanie ich jako 4:4:4 nic nie daje.

Przy komputerze różnica jest bardzo widoczna. Drobny kolorowy tekst w sygnale 4:2:0 dostaje kolorowe obwódki i wygląda na rozmazany. Dlatego użytkownicy PC zabiegają o 4:4:4, a telewizory często wymagają włączenia konkretnego ustawienia wejścia, zanim je przyjmą.

Podpróbkowanie to także dźwignia, która umożliwia wymagające tryby: właśnie z tego powodu 8K60 mieści się bez kompresji w 4:2:0, ale nie w 4:4:4.

Jak radzi sobie z tym DR HDMI 8K

Jego tabele EDID pozwalają jawnie deklarować konkretną chrominancję — 4K120 4:4:4 lub 4K120 4:2:0, 4K60 4:4:4 przy 600MHz lub 4K60 4:2:0 przy 12-bit. Zamiast liczyć, że tor trafi na 4:4:4, mówisz źródłu, która wersja jest dostępna. DR HDMI 8K pokazuje też na OLED chrominancję zadeklarowaną w EDID wejścia i wyjścia, dzięki czemu możesz potwierdzić, co jest oferowane źródłu.