HDR (υψηλό δυναμικό εύρος): επεξήγηση

Με λίγα λόγια

Το τυπικό βίντεο σχεδιάστηκε με βάση τη φωτεινότητα που μπορούσε να αποδώσει ένας καθοδικός σωλήνας. Το υψηλό δυναμικό εύρος ανεβάζει αυτό το ανώτατο όριο: τα φωτεινά σημεία μένουν φωτεινά χωρίς να «πνίγονται» όλα τα υπόλοιπα, και οι λεπτομέρειες στις σκιές διατηρούνται. Χρειάζεται ευρύτερο χρωματικό χώρο και βάθος τουλάχιστον 10-bit για να αποφεύγεται το banding.

Στην πράξη θα συναντήσετε τέσσερις μορφές: HDR10, HDR10+, HLG και Dolby Vision. Διαφέρουν κυρίως στον τρόπο που χειρίζονται τις πληροφορίες φωτεινότητας: σταθερές για ολόκληρη την ταινία, ενημερωμένες ανά σκηνή ή, στην περίπτωση του HLG, χωρίς καθόλου μεταδεδομένα.

Πού θα το συναντήσετε

Το HDR φαίνεται σωστό μόνο όταν η οθόνη μπορεί πράγματι να το αποδώσει. Μια πηγή που ενημερώνεται ότι το HDR είναι διαθέσιμο θα στείλει HDR, και μια οθόνη που δεν φτάνει τη φωτεινότητα που προϋποθέτει το περιεχόμενο πρέπει να κάνει tone mapping — άλλοτε καλά, άλλοτε σε μια θαμπή, γκριζωπή εικόνα που φαίνεται χειρότερη από το SDR.

Ποιες μορφές HDR προσφέρονται το αποφασίζουν τα δεδομένα δυνατοτήτων. Γι’ αυτό το HDR εμφανίζεται μερικές φορές σε μία είσοδο και όχι σε άλλη, ή εξαφανίζεται όταν προστεθεί ένας ενισχυτής AV στην αλυσίδα.

Πώς το χειρίζεται το DR HDMI 8K

Το DR HDMI 8K σάς επιτρέπει να ελέγχετε άμεσα τη δήλωση HDR. Στις σημαίες EDID μπορείτε να αφαιρέσετε εντελώς το HDR ή να το ορίσετε σε HDR10, HDR10 με HLG, HDR10+ ή HDR10+ με HLG. Αν το HDR κάνει την εικόνα χειρότερη αντί για καλύτερη, η απενεργοποίησή του σε επίπεδο EDID είναι ένας έλεγχος με ένα κλικ που δεν απαιτεί ψάξιμο στα μενού της πηγής.