W skrócie
Standardowe wideo zaprojektowano z myślą o jasności, jaką był w stanie osiągnąć kineskop. High dynamic range podnosi ten pułap: jasne światła pozostają jasne, nie przygaszając wszystkiego innego, a szczegóły w cieniach nie giną. Wymaga to szerszej przestrzeni barw i głębi co najmniej 10-bit, aby uniknąć bandingu.
W praktyce spotkasz cztery formaty: HDR10, HDR10+, HLG i Dolby Vision. Różnią się głównie sposobem obsługi informacji o jasności: stałej dla całego filmu, aktualizowanej scena po scenie lub — w przypadku HLG — przesyłanej zupełnie bez metadanych.
Gdzie się z tym spotkasz
HDR wygląda dobrze tylko wtedy, gdy wyświetlacz naprawdę potrafi je oddać. Źródło, które dostaje informację, że HDR jest dostępne, wyśle HDR, a ekran, który nie osiąga jasności zakładanej przez treść, musi zastosować mapowanie tonów — czasem dobrze, a czasem dając matowy, szary obraz, który wygląda gorzej niż SDR.
O tym, które formaty HDR zostaną zaoferowane, decydują dane o możliwościach. Dlatego HDR czasem pojawia się na jednym wejściu, a na innym nie, albo znika po dodaniu do toru amplitunera AV.
Jak radzi sobie z tym DR HDMI 8K
DR HDMI 8K pozwala bezpośrednio sterować deklarowaniem HDR. We flagach EDID możesz całkowicie usunąć HDR albo ustawić HDR10, HDR10 z HLG, HDR10+ lub HDR10+ z HLG. Jeśli HDR pogarsza obraz zamiast go poprawiać, wyłączenie go na poziomie EDID to test wykonywany jednym kliknięciem, bez przekopywania się przez menu źródła.
Chcesz przetestować własny tor HDMI?
DR HDMI 8K jest sprzedawany w sklepie internetowym HDFury.pl.