EDID (Extended Display Identification Data) uitgelegd

In het kort

EDID staat voor Extended Display Identification Data. Als je een speler, console of streamingbox aanzet, weet die niet op magische wijze wat je scherm kan. Hij vraagt het. Het display antwoordt met een klein blok data — de EDID — met zijn naam, resoluties, verversingssnelheden, kleur- en HDR-mogelijkheden en audioformaten.

De bron leest die lijst en kiest de beste combinatie die beide kanten zeggen te ondersteunen. Die ene uitwisseling bepaalt of je 4K120 of 1080p60 krijgt, HDR of SDR, Atmos of stereo. Het gebeurt in minder dan een seconde en je ziet het nooit.

Waar je het tegenkomt

Bij een eenvoudige verbinding van bron naar tv werkt dit onzichtbaar. Problemen beginnen zodra er iets tussen zit: een AV-receiver, een soundbar, een switch, een lange kabel. Elk apparaat kan de EDID doorgeven, herschrijven of vervangen door zijn eigen EDID. Wat uiteindelijk de bron bereikt, kan sterk verschillen van wat je display werkelijk aanbiedt.

Dat is de oorzaak van een verrassend groot deel van de HDMI-klachten. Geen 4K120, terwijl op elke doos 4K120 staat. Geen Dolby Vision op de ene ingang, maar wel op de andere. Atmos die verdwijnt als je de projector uitzet. De hardware kan het; de EDID die de bron bereikte, zei het gewoon niet.

Hoe de DR HDMI 8K ermee omgaat

De DR HDMI 8K zit tussen de bron en de rest van de keten en neemt die uitwisseling over. Hij kan de EDID die de sink aanbiedt en de EDID die de bron werkelijk leest naast elkaar tonen. Hij kan de EDID van de sink ongewijzigd kopiëren, vervangen door een van 100 opgeslagen tabellen (10 custom slots en 90 voorgedefinieerd), of kopiëren en afzonderlijke mogelijkheden wijzigen voordat hij hem doorgeeft.

Zo wordt EDID van iets onzichtbaars iets wat je kunt lezen, wijzigen en stap voor stap testen.